தகப்பன் சாமி!
ஈரைந்து மாதங்கள்
எமை சுமந்த அன்னைக்கு பின்
ஈட்டிய அனைதையும்
எமக்களித்து இன்றுவறை
தோள் சுமக்கும் தோழன்.
எம்மை கருவாக்கி சில நேரம்
இன்பம் கண்டார் …
எம்மை உருவாக்கி இன்று
வரை எல்லாம் துறந்தார்.
இரவெல்லாம் கண்ணீர்
இதழ் எல்லாம் உமிழ் நீர்
அன்று மடியில் தூங்கும் போது
உலகை _ அவர்
மடியிலே தூங்கிய பின்
உலகை மறந்தோம்.
எம் கண்மூடி படுக்கும்
வரை தூக்கம் இழந்தார் _ எம்
கால் எடுத்து நடக்கும் வரை
தோளில் சுமந்தார்.
பல வேளை மனம் லயித்து
சாலையோரம் நடப்போம்
அவர் கை பிடித்து போனது
வெறும் பாதை அல்ல.
எம் கால் வைத்த முதல்
பள்ளிக்கூடம் அதுவே…
உலகிலே மனிதம் தளைக்க¸
கதைகள் சொன்னார்
உலகமே நீதியில் திளைக்க¸
வழிகள் சொன்னார்.
உழைக்காத உயிருக்கு ஊதியமில்லை
உதை வாங்கா பிள்ளைக்கு உயர்வும் இல்லை.
தடம் புரண்டு தந்தை ஒரு வார்த்தை பேசியதில்லை.
தாயை போல பிள்ளை,
தந்தை போல கிள்ளை.
அன்று கதிரவன் மறையும்
வரை கால் சென்றது
அந்த காட்சி மட்டும் இன்று
வரை கண்ணில் உள்ளது.
எம் எதிர்கால வாழ்கையில்
பூக்கள் வளர
தன் நிகழ் கால வாழ்வையே
பணயம் வைத்தார்.
வளரும் வரை
தோளில் தூக்கி வழி காட்டினார்
வளர்ந்த பின்
தோளில் தட்டி வழி அனுப்பினார்.
கல்லூரி சேர்க்க உடமை
இழந்தார்.
கல்விக்கு ஒளி சேர்க்க உடலை
வருத்தார்.
எம் கல்வியின் காசுக்கு தூக்கம்
இழந்தார் _ எம் கண்ணீரின்
சமயம் எல்லாம் ஊக்கம் கொடுதார்.
தியாகிகள் எல்லாம்
தந்தையாய் ஆகிறார்கள்
பல தந்தைகள் எல்லாம்
தியாகியாய் வாழ்கிறார்கள்.
என்றும் எம் தகப்பன் சாமி நீயே! நீயே!

No comments:
Post a Comment