நடிப்புச் சுதேசிகள் பழித்தறிவுறுத்தல்
கிளிக் கண்ணிகள்
நெஞ்சில் உரமு மின்றி நேர்மைத் திறமு மின்றி,
வஞ்சனை சொல்வா ரடீ!-கிளியே!
வாய்ச் சொல்லில் வீர ரடீ
கூட்டத்திற் கூடிநின்று கூவிப் பிதற்ற லன்றி,
நாட்டித்திற் கொள்ளா ரடீ!-கிளியே!
நாளில் மறப்பா ரடீ!
சொந்த அரசும் புவிச் சுகங்களும் மாண்பு களும்
அந்தகர்க் குண்டாகுமோ!-கிளியே
அலிகளுக் கின்ப முண்டோ?
கண்கள் இரண்டி ருந்தும் காணுந் திறமை யற்ற
பெண்களின் கூட்ட மடி!-கிளியே!
பேசிப் பயனென் னடீ!
யந்திர சாலை யென்பர் எங்கள் துணிக ளென்பர்
மந்திரத் தாலே யெங்கும்-கிளியே!
மாங்கனி வீழ்வதுண் டோ?
உப்பென்றும் சீனி என்றும் உள் நாட்டுச் சேலை என்றும்
செப்பித் திரிவா ரடீ!-கிளியே!
செய் தறியா ரடீ!
தேவியர் மானம் என்றும் தெய்வத்தின் பக்தி என்றும்
நாவினாற் சொல்வ தல்லால்!-கிளியே
நம்புத லற்றா ரடீ!
மாதரைக் கற்பழித்து வன்கண்மை பிறர் செய்யப்
பேதைகள் போலுயி ரைக்-கிளியே
பேணி யிரந்தா ரடீ!
தேவி கோயிலிற் சென்று தீமை பிறர்கள் செய்ய
ஆவி பெரிதென் றெண்ணிக்!-கிளியே!
அஞ்சிக் கிடந்தா ரடீ!
அச்சமும் பேடி மையும் அடிமைச் சிறும தியும்
உச்சத்திற் கொண்டா ரடீ!-கிளியே!
ஊமைச் சனங்க ளடீ!
ஊக்கமும் உள்வலியும் உண்மையிற் பற்று மில்லா
மாக்களுக் கோர் கணமும்-கிளியே!
வாழத் தகுதி யுண்டோ?
மானம் கிறிதென் றெண்ணி வாழ்வு பெரிதென்றெண்ணும்
ஈனர்க் குலகந் தனில்-கிளியே!
இருக்க நிலைமை யுண்டோ?
சிந்தையிற் கள் விரும்பிச் சிவசிவ என்பது போல்,
வந்தே மாதர மென்பார்!-கிளியே!
மனதி லதனைக் கொள்ளார்
பழமை பழமை யென்று பாவனை பேச லன்றிப்
பழமை இருந்த நிலை!-கிளியே!
பாமர ரேதறி வார்!
நாட்டில் அவ மதிப்பும் நாணின்றி இழி செல்வத்
தேட்டில் விரப்புங் கொண்டே!-கிளியே!
சிறுமை யடைவா ரடீ!
சொந்தச் சகோ தரர்கள் துன்பத்திற் சாதல் கண்டும்,
சிந்தை இரங்கா ரடீ-கிளியே!
செம்மை மறந்தா ரடீ!
பஞ்சத்தும் நோய்க ளிலும் பாரதர் புழுக்கள் போல்
துஞ்சத்தம் கண்ணாற் கண்டும்!-கிளியே!
சோம்பிக் கிடப்பா ரடீ!
தாயைக் கொல்லும் பஞ்சத்தைக் தடுக்க முயற்சி யுறார்
வாயைத் திறந்து சும்மா!-கிளியே!
வந்தே மாதர மென்பார்!
-மகாகவி பாரதியார்
___________________________________________________________________________________
நடிப்புச் சுதேசிகள் பழித்தறிவுறுத்தல் …
மனதில் மாசுடனும் உண்மை உணர்வின்றியும்
தீவினை செய்வாரடீ - சகியே!
வாய்மை... வாக்கில் இல்லையடி!
பெண் மனம் பெண் அறியும்
பேச்சுக்கு இடம் இன்றி - சகியே!
பொன்னில் மனம் கொண்டாரடி!
பேசிப்பயன் என்னடி!
நாகரீக மேடையிலே நாணமும் நயமும் இன்றி
நாகரீக நடை போடுவர் - சகியே!
பார்வை கோளாரடி! பாதி பாழ் சிந்தை வேசமடி!
உலகம் யந்திர மோகமடி! எங்கும் சோகமடி!
உரிமைக்குரல் கொண்டும், வலிமை திறம் கொண்டும்
உயரே பறக்காமல் - சகியே!
ஊர்க்குருவி பருந்தாகாதாமடி!
சனங்கள் ஊமையானரடி!
மானம் மதி கெட்டு வாழும் வழி கெட்டு
மாசில் மடிந்தாரடி - சகியே!
மனத்தில் வெருமை பொங்குதடி!
பழமை புதுமை என்று பாவனை செய்து கொண்டு
பண்பை இழந்தாரடி - சகியே!
பாழும்… கிணற்றில் விழுந்தாரடி!
நாட்டில் நயவஞ்சகமும், நாணயமும் நகைத்தாட
நாளும் நரித்தன நடைபோட்டி - சகியே!
நலிந்தது... நம் வாழ்க்கையடி!
சகோதர சனம் வாழ்க்கை சடலமாய் விரிந்தாலும்
சத்தமே இல்லையடி - சகியே!
சகலமும் கொள்ளையடி!
பஞ்சமும் பரிதவிப்பும் பரிசாய் கிடைத்ததடி
பாவமும் பெருகுதடி - சகியே!
பாரதம் மழுங்குதடி!
“அன்னை இல்லம்” பெயருண்டு அதிலே
அன்னைக்கு ஒரு இடமும் இல்லையடி - சகியே!
அனாதை குலம்தானடி!
வஞ்சகர் வசை பாட வார்த்தைகள் வசம் இல்லை
வாடிதுடிக்கின்றேனடி -சகியே!
வாழும் ம(மா)க்கள் வந்தேமதரம் என்பாரடி!
வருந்த மாட்டாரடி!
திருந்தமாட்டாராடி சகியே! திருந்தி திளைப்பாரடி!
விரைவில் திருந்தி திளைப்பாரடி!
- வளர் கவி சௌமியா
கிளிக் கண்ணிகள்
நெஞ்சில் உரமு மின்றி நேர்மைத் திறமு மின்றி,
வஞ்சனை சொல்வா ரடீ!-கிளியே!
வாய்ச் சொல்லில் வீர ரடீ
கூட்டத்திற் கூடிநின்று கூவிப் பிதற்ற லன்றி,
நாட்டித்திற் கொள்ளா ரடீ!-கிளியே!
நாளில் மறப்பா ரடீ!
சொந்த அரசும் புவிச் சுகங்களும் மாண்பு களும்
அந்தகர்க் குண்டாகுமோ!-கிளியே
அலிகளுக் கின்ப முண்டோ?
கண்கள் இரண்டி ருந்தும் காணுந் திறமை யற்ற
பெண்களின் கூட்ட மடி!-கிளியே!
பேசிப் பயனென் னடீ!
யந்திர சாலை யென்பர் எங்கள் துணிக ளென்பர்
மந்திரத் தாலே யெங்கும்-கிளியே!
மாங்கனி வீழ்வதுண் டோ?
உப்பென்றும் சீனி என்றும் உள் நாட்டுச் சேலை என்றும்
செப்பித் திரிவா ரடீ!-கிளியே!
செய் தறியா ரடீ!
தேவியர் மானம் என்றும் தெய்வத்தின் பக்தி என்றும்
நாவினாற் சொல்வ தல்லால்!-கிளியே
நம்புத லற்றா ரடீ!
மாதரைக் கற்பழித்து வன்கண்மை பிறர் செய்யப்
பேதைகள் போலுயி ரைக்-கிளியே
பேணி யிரந்தா ரடீ!
தேவி கோயிலிற் சென்று தீமை பிறர்கள் செய்ய
ஆவி பெரிதென் றெண்ணிக்!-கிளியே!
அஞ்சிக் கிடந்தா ரடீ!
அச்சமும் பேடி மையும் அடிமைச் சிறும தியும்
உச்சத்திற் கொண்டா ரடீ!-கிளியே!
ஊமைச் சனங்க ளடீ!
ஊக்கமும் உள்வலியும் உண்மையிற் பற்று மில்லா
மாக்களுக் கோர் கணமும்-கிளியே!
வாழத் தகுதி யுண்டோ?
மானம் கிறிதென் றெண்ணி வாழ்வு பெரிதென்றெண்ணும்
ஈனர்க் குலகந் தனில்-கிளியே!
இருக்க நிலைமை யுண்டோ?
சிந்தையிற் கள் விரும்பிச் சிவசிவ என்பது போல்,
வந்தே மாதர மென்பார்!-கிளியே!
மனதி லதனைக் கொள்ளார்
பழமை பழமை யென்று பாவனை பேச லன்றிப்
பழமை இருந்த நிலை!-கிளியே!
பாமர ரேதறி வார்!
நாட்டில் அவ மதிப்பும் நாணின்றி இழி செல்வத்
தேட்டில் விரப்புங் கொண்டே!-கிளியே!
சிறுமை யடைவா ரடீ!
சொந்தச் சகோ தரர்கள் துன்பத்திற் சாதல் கண்டும்,
சிந்தை இரங்கா ரடீ-கிளியே!
செம்மை மறந்தா ரடீ!
பஞ்சத்தும் நோய்க ளிலும் பாரதர் புழுக்கள் போல்
துஞ்சத்தம் கண்ணாற் கண்டும்!-கிளியே!
சோம்பிக் கிடப்பா ரடீ!
தாயைக் கொல்லும் பஞ்சத்தைக் தடுக்க முயற்சி யுறார்
வாயைத் திறந்து சும்மா!-கிளியே!
வந்தே மாதர மென்பார்!
-மகாகவி பாரதியார்
___________________________________________________________________________________
நடிப்புச் சுதேசிகள் பழித்தறிவுறுத்தல் …
மனதில் மாசுடனும் உண்மை உணர்வின்றியும்
தீவினை செய்வாரடீ - சகியே!
வாய்மை... வாக்கில் இல்லையடி!
பெண் மனம் பெண் அறியும்
பேச்சுக்கு இடம் இன்றி - சகியே!
பொன்னில் மனம் கொண்டாரடி!
பேசிப்பயன் என்னடி!
நாகரீக மேடையிலே நாணமும் நயமும் இன்றி
நாகரீக நடை போடுவர் - சகியே!
பார்வை கோளாரடி! பாதி பாழ் சிந்தை வேசமடி!
உலகம் யந்திர மோகமடி! எங்கும் சோகமடி!
உரிமைக்குரல் கொண்டும், வலிமை திறம் கொண்டும்
உயரே பறக்காமல் - சகியே!
ஊர்க்குருவி பருந்தாகாதாமடி!
சனங்கள் ஊமையானரடி!
மானம் மதி கெட்டு வாழும் வழி கெட்டு
மாசில் மடிந்தாரடி - சகியே!
மனத்தில் வெருமை பொங்குதடி!
பழமை புதுமை என்று பாவனை செய்து கொண்டு
பண்பை இழந்தாரடி - சகியே!
பாழும்… கிணற்றில் விழுந்தாரடி!
நாட்டில் நயவஞ்சகமும், நாணயமும் நகைத்தாட
நாளும் நரித்தன நடைபோட்டி - சகியே!
நலிந்தது... நம் வாழ்க்கையடி!
சகோதர சனம் வாழ்க்கை சடலமாய் விரிந்தாலும்
சத்தமே இல்லையடி - சகியே!
சகலமும் கொள்ளையடி!
பஞ்சமும் பரிதவிப்பும் பரிசாய் கிடைத்ததடி
பாவமும் பெருகுதடி - சகியே!
பாரதம் மழுங்குதடி!
“அன்னை இல்லம்” பெயருண்டு அதிலே
அன்னைக்கு ஒரு இடமும் இல்லையடி - சகியே!
அனாதை குலம்தானடி!
வஞ்சகர் வசை பாட வார்த்தைகள் வசம் இல்லை
வாடிதுடிக்கின்றேனடி -சகியே!
வாழும் ம(மா)க்கள் வந்தேமதரம் என்பாரடி!
வருந்த மாட்டாரடி!
திருந்தமாட்டாராடி சகியே! திருந்தி திளைப்பாரடி!
விரைவில் திருந்தி திளைப்பாரடி!
- வளர் கவி சௌமியா


